W 2007 roku ukończyłam Studia na Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu. Uzyskałam dyplom magistra w zakresie Rysunku, Krytyki i Promocji Sztuki, oraz Pedagogiki Sztuki. Specjalizowałam się w zakresie relacji sztuki i biznesu w Polsce.
Zawodowo pracuję jako grafik kreatywny, na co dzień tworząc grafikę reklamową.

Rysunek to moja pasja, rysowanie jest dla mnie najbardziej swobodnym, pierwotnym i naturalnym sposobem wyrażania się, moim poszukiwaniem ... Tworzone przeze mnie prace są nie tylko obrazami, ale przede wszystkim formą dekonstrukcji rzeczywistości obrazowanej, łamaniem konwencji przestrzeni. Dekonstrukcji traktowanej jako odczytywanie ideogramu, odkrywanie i obdzieranie obrazu z wyuczonego postrzegania, Swoistej gry z przestrzenią.
Dekonstruowanie jest dla mnie selektywnym postrzeganiem świata, polegającym na wybiórczym traktowaniu elementów składających się na otaczająca mnie rzeczywistość. Każdy fragment przedmiotu, cały przedmiot, aż po układ tych przedmiotów, zatopiony jest w pewnej przestrzeni. Dowolna przestrzeń jest zbiorem jej fragmentów traktowanych jako autonomiczne przestrzenie. Rozbieranie przestrzeni na mniejsze elementy i wydobywanie owych fragmentów z nadrzędnych- przestrzennych kontekstów jest dla mnie inspiracją. Podnoszenie owych zfragmentaryzowanych przestrzeni do bytów autonomicznych jest tematem i celem moich prac.
Podczas procesu tworzenia obrazu mam świadomość ocierania się nie tylko o fragmentaryczność ale także i mnogości przestrzeni. Ponad tą w której się znajdujemy, dostrzegam przestrzenie wyróżniające się nieskazitelnością, brakiem dostępu doświadczania fizycznego, nienamacalnością. Przestrzenie dla mojego umysłu, przestrzenie w moim umyśle, przestrzenie w lustrze, na ekranie, we wnętrzu obrazu.
Oko w procesie obserwacji musi uporać się z różnymi nadrzędnymi zagadnieniami, odpowiedzieć na pytania: gdzie coś jest umieszczone? jak daleko? W jakich relacjach otoczenia jest osadzone? W moich pracach te kwestie staram się przesunąć.
Patrząc na draperie nie naznaczone celem ich użyteczności nie obchodzi mnie ich miejsce w przestrzeni ludzkiej ale ich własna przestrzeń. Dzięki usunięciu kategorii celu ich egzystencji materialnej pragnę, by umysł odbiorcy w moich obrazach zainteresował się nowymi kwestiami. By dostrzegł możliwość odkrywania samej istoty i urody draperii, oraz budującej się na obrazie zupełnie nowej przestrzeni ich relacji.
Lustro także traktuję jako przestrzeń, jednak nie jako obraz zależności ale pole wewnętrznych autonomicznych kontekstów.
Miejsce i odległość nie jest przedmiotem moich dociekań lecz częścią wypowiedzi, dzięki temu mogę starać się postrzegać coś w kategoriach intensywności, egzystencji, głębi samostanowienia, relacji w ramach kadru.
W tematyce moich prac chodzi mi o to, by potraktować draperie jako źródło kreacji form pozbawionych uwarunkowań egzystencjalnych a jednocześnie poprzez wzór określić klucz przedstawienia tematu. Draperia jest pretekstem do poszukiwania wielowymiarowości form i środowisk. Jest najbardziej wdzięcznym materiałem pod względem jego różnorodności, plastyczności, możliwościowi wyrażenia wszelkich kształtów.
Sam wzór na tkaninie staje się znakiem rysunkowym, który jest silny i znaczący jak gest. Stanowi on wyraz i esencję rysunku, staje się jego początkiem, pierwszą uchwytną najmniejszą częścią, narzędziem.
Moje rysunki przeciwstawiają się deestetyzacji. Warsztat, do którego dążę, łączyć ma w sobie realizm formy i precyzję, budowane za pomocą wyszukanych środków rysunkowych.
Rodzaje materiałów: pastel, ołówek, węgiel, kredka nie są istotne same w sobie, jedynie ich możliwości wizualnego odbioru, który podczas zetknięcia z pracą ma dla mnie najistotniejsze znaczenie. Najgłębsza czerń, wszelkie odcienie szarości i bieli mogą w moim rysunku być powierzchnią błyszczącą lub matową, mogą być gęste lub lekkie, śliskie lub tworzyć fakturę. W procesie tworzenia rysunku jest to istotne ponieważ poszerza spektrum środków wyrazu plastycznego przestrzeni oraz pozwala na uzyskanie jakości niereprodukowanej automatycznymi technikami klasycznej kopi dwuwymiarowej.